|
روش های افزایش آرامش در بحران |
|
|
قدم زدن در فضای سبز |
تحقیقات نشان میدهد که حتی حضور ۱۵ دقیقهای در طبیعت میتواند استرس و اضطراب را تسکین دهد. |
|
افزایش فعالیتهای بدنی |
هرگونه فعالیت هوازی میتواند اضطراب را کاهش دهد، اما هرچه شدت ورزش بیشتر باشد، اثرات آن بر اضطراب بیشتر است. |
|
تمرین تنفس عمیق و ذهنآگاهی |
روی مسائل قابل کنترل، مانند سلامت عمومی خود تمرکز کنید. |
|
تمرین شکرگذاری |
حس قدردانی صمیمانه باعث ارتباط شما با آنچه در زندگیتان خوب و درست است شده و به بازگرداندن هماهنگی و تعادل به ذهن و بدنتان کمک میکند. |
|
نگاه به اتفاقات فراتر از لحظه |
از هر قدرت بالاتری که برای شما اهمیت دارد، کمک بخواهید و از او راهنمایی بخواهید تا بتوانید معنای عمیقتر وقایع را در زندگی خود و در کل جهان ببینید. |
حفظ انگیزه برای کار و زندگی در شرایط بحرانی
- تمرکز بر کارهای روزمره و روتین
- ایجاد یک برنامه روزانه: کارهای سادهای مانند ورزش صبحگاهی، خوردن صبحانه سالم، یا انجام یک کار کوچک در خانه را در برنامه روزانهتان قرار دهید.
- ادامه فعالیتهای شغلی: اگر امکانپذیر است، به کار خود ادامه دهید. کار کردن میتواند حواس شما را پرت کند و به شما احساس مفید بودن بدهد.
- انجام کارهای مورد علاقه: حتی برای چند دقیقه در روز، به فعالیتهایی که از آنها لذت میبرید (مثل نقاشی، گوش دادن به موسیقی، مطالعه) بپردازید.
- کمک به دیگران و احساس تعلق
- کمک به همسایهها و دوستان: به افراد مسن، کودکان یا کسانی که تنها هستند کمک کنید. این کار حس ارزشمندی و هدفمندی در شما ایجاد میکند.
- داوطلب شدن: اگر در منطقه امنی هستید، میتوانید به گروههای داوطلبانه کمکرسانی بپیوندید.
- حفظ ارتباطات: با دوستان و خانواده خود در ارتباط باشید. یک تماس ساده با عزیزان میتواند هم به آنها و هم به شما آرامش ببخشد.
- برنامهریزی برای آینده، هرچند کوچک، به ما امید میدهد.
- به جای فکر کردن به آیندهای دور، برای روزها یا هفتههای آینده برنامهریزی کنید. مثلاً “قرار است این هفته این کتاب را تمام کنم.”
- یادگیری یک زبان، یک ساز موسیقی یا یک مهارت فنی میتواند به شما احساس پیشرفت و رشد بدهد.
خودمراقبتی در شرایط بحرانی
- در شرایط دشوار مانند جنگ، بعضی افراد تصور میکنند توجه به نیازهای شخصی نوعی خودخواهی است. اما این باور کاملا نادرست است. رسیدگی به خود نه تنها نشانه ضعف یا خودخواهی نیست؛ بلکه یکی از ضروریترین گامها برای حفظ سلامت روان در زمان بحران به شمار میآید.
- اختصاص دادن حتی چند دقیقه در روز به فعالیتهایی که پیش از جنگ برایتان لذتبخش بودهاند میتواند تاثیر چشمگیری در بازسازی ذهنی و کاهش اضطراب داشته باشد. کارهایی مانند پیادهروی، گوش دادن به موسیقی، ماساژ گرفتن، رفتن به آرایشگاه یا هر فعالیت ساده دیگری که زمانی باعث بهبود روحیهتان میشده است میتواند ذهن را برای لحظاتی از فشار روانی دور کند و آن را به تعادل سابق نزدیکتر سازد.
کمک های اولیه در بحران
- آرام کردن فرد آسیبدیده و ارزیابی وضعیت حیاتی:ابتدا سعی کنید فرد مجروح را آرام کنید و در همان حال، سطح هوشیاری، تنفس و وجود خونریزی را بررسی نمایید. اگر تنفس قطع شده باشد، انجام تنفس مصنوعی یا تماس فوری با مراکز درمانی ضروری است.
- کنترل خونریزی:چنانچه زخم خونریزی دارد، از پارچه تمیز یا گاز استریل برای فشار مستقیم روی آن استفاده کنید. بالا نگه داشتن عضو آسیبدیده هم در کاهش خونریزی موثر است.
- ثابت نگهداشتن محل شکستگی:در صورت احتمال شکستگی، اندام آسیبدیده را بیحرکت نگه دارید. میتوانید از وسایل در دسترس مانند چوب، روزنامه یا مقوا برای این کار استفاده کنید. با این حال، مراقب باشید عضو آسیبدیده را بیشازحد حرکت جابهجا نکنید.
- حفاظت از بدن در برابر دمای نامناسب محیط:پس از انجام کمکهای اولیه، از افت یا افزایش بیشازحد دمای بدن مصدوم جلوگیری کنید. پیچاندن بدن او با پتو، لباس اضافه یا حتی کیسه پلاستیکی میتواند مانع از شوک ناشی از تغییرات دمایی شود.
- اجتناب از جابهجا کردن افراد مشکوک به آسیب نخاعی:اگر تصور میکنید که ممکن است فرد دچار آسیب نخاعی شده باشد، از جابهجایی او خودداری کرده و بلافاصله درخواست کمک حرفهای کنید.
واکنش نشان دادن در زمان بحران
- منشأ اصلی احساسات منفی، انتظارات و آرزوهای شکستخورده و ناکام است. شما توقع داشتهاید که چیزی به شیوهای خاص رخ دهد اما به شیوهای متفاوت رخ داده است. شما فوراً واکنش منفی از خود نشان میدهید، این امر کاملاً طبیعی است اما شما باید در برابر این تمایل طبیعی ایستادگی کنید. شکل اصلی احساسات منفی که در نتیجه یک بحران یا مشکل پدید میآید ترس از شکست و ترس از طرد شدن است که باعث عصبانیت و افسردگی یا توقف کامل فعالیتها میشود. بهخاطر داشته باشید که پاسخ شما به بحران تعیینکننده همه چیز است. این آزمون شماست. آرام باشید و تصمیم بگیرید که از پس مشکلات برآیید.
پذیرش واقعیت و توقف جنگ ذهنی
- اولین قدم برای آرامش و انگیزه، پذیرش واقعیت است.
- بهجای گفتن «چرا این اتفاق افتاد؟»، بگو: «این واقعیت فعلی من است، حالا با آن چه میتوانم بکنم؟»
- خستگی فیزیکی، بیخوابی، کمتحرکی و تغذیه ناقص اولین قاتلان انگیزهاند.
- در بحران، مغز ما خودکار روی ترس تمرکز میکند؛ باید با یادآوری زیباییهای کوچک آن را متعادل کرد.
هفته سلامت گرامی
شعار ما : از استرس تا آرامش


